دمش جیش دم و بازدم یه وبلاگی هست .مال یه پسره آدم حسابی ه ست. پست هاش رو روی فایل های Microsoft Word کپی گرفتم یکی دو سال پیش. این روزا هر چند روز یه بار میرم یه بیست سی صفحه ازش پرینت می گیرم می خونم. دمش هم گرم. بچه ها "وبلاگه" ، "وبلاگه" بچه ها ! ... پ ن : اینقدر خرم چون استقلالی م عنوان اول رو آبی می کنم. عنوان دوم رو قرمز که حالا مثلا استقلال سرور پرسپلیس ه. پ ن 2 : عر عر

وبلاگ ننویسید

وبلاگ امل بازی ه .

...

پ ن: کلا سکوت کنین. حزف نزنین. چیز قابل گفتنی ندارید.

پ ن۲ : چیز قابل داری نیستید.

آقا من تصمیم دارم آدم بشم.

دلم گرفته

لعنت بر وبلاگ

...

پ ن : حالمان به نسبت بهتر است

کی فکرش رو می کرد من انقدر صبور باشم که بعد از این همه اصرار بلاگفا ( در مدتی که کاملن ترکیده بود ) که نیا بابا و فلان ، بازم اینجا باشم ، حالا باز شما سر از دست رفتن یه آدم و ماجراهای عشقی برید خودکشی کنید ، درس عبرت بگیرید بابا ، والا //

پ.ن : آره آره بابا //

پ.ن 2 : من تا یه مدت فک می کردم پ.ن مخفف پورن ه ، حالا باز فک کنید خنگید //

Khal3e

خلسه یا خلصه؟ مسئله این است.

من؛

نزدیکام رو دور انداختم

روی سیاهی هام نور انداختم

به هر کودوم شون رو انداختم

الان تنها رفیقم شده دودم،

باختم.

منتظرم که خودم رو جمع و جور کنم

تایید بشم

خب ؟

تایید میشم ولاغیر

به هرحال واسه یه مدت سلام !

پ.ن : نا مفهوم

پ.ن 2 : تضاهر نکن من رو می فهمی ، مخصوصن با تکون داد سرت

پ.ن 3 : ران ملیحه ران !